-=Episod Sebelum Ini=-
Saya perlukan awak.
Apa?
Untuk jadi tunang.
Selamat sejahtera, saya Na Du Rim.
Tak guna!
Budak ini bukan tunang Gang Ju.
Siapa sebenarnya awak? Selalu ke awak begini?
Ianya mungkin dah berlalu...
Tak... Kemungkinan Gang Ju kita...
Jangan merepek!
Macam mana dia boleh larikan diri dan jumpa jalan pulang,
tak ada siapa tahu kebenarannya.
Walaupun saya tahu ianya tak akan berlaku,
kalau ada kemungkinan yang awak tak jumpa Yi Gyeong sebelum hari perkahwinan...
Kalau itu berlaku, apa yang awak akan buat?
Sikap tak elok ini tak boleh diulang.
Wah! No. 3 tak boleh ditandingi! Dia sangat kehadapan!
Awak dah gila ke?
Kalau awak jadi isteri pertama dia, awak akan mati.
Yi Gyeong!
Nyawa anak saya bergantung kepada ini.
Saya merayu supaya awak beritahu saya kebenarannya.
Nampaknya Na Du Rim keluar mencari abang.
Dia berlari.
Hal ini adalah rahsia antara kamu dan mak sampai kita mati.
Mak tahu yang Yi Hyeon sangat sayangkan kamu,
tapi kita tak boleh percayakan dia sepenuhnya.
Sebab dia bukan abang kandung saya?
Sejak akhir-akhir ini, abang kandung pun boleh saling tikam belakang.
Dalam kes itu,
berapa banyak yang kamu boleh percaya dengan orang yang cuma adik beradik tiri?
Aku dah lepasi simpang, jadi ini mesti tempat yang betul.
Di mana dia?
Yi Hyeon oppa.
Oppa, kenapa awak duduk sendirian di tepi jalan?
Mari kita balik. Boleh awak bangun?
Semasa saya 7 tahun,
pada hari lahir saya...
mak saya belikan kek, tapi dia terlupa lilin.
Semua kawan saya dah sampai,
tapi saya tak boleh tiup lilin.
Saya menangis dan buat kecoh,
dan mak saya pergi semula ke kedai bakeri untuk belikan lilin.
Saya tunggu lama, tapi dia tak balik.
Saya keluar sambil menangis dan pergi cari dia.
Mak saya... Saya jumpa dia terbaring di sini.
Dia masih ada 7 batang lilin ditangannya.
Oppa, kita dah sampai. Mari kita masuk.
Na Du Rim.
Kenapa awak tak cakap apa-apa?
Gang Ju.
Apa yang awak buat di sini pada waktu begini?
Siapa yang jemput saya ke parti hari lahir?
Apa? Awak berdua dah mula minum?
Oppa!
- Awak tak apa-apa? - Awak tak apa-apa?
Mari kita masuk.
Mari kita keluar sekarang.
Awak patut lupakan Seon Hwa. Dah 30 tahun.
30 tahun dah cukup lama untuk awak lupakan nama dia.
Abang Yi Hyeon, Tahniah diatas kelahiran awak.
Saya doakan awak hidup lama dan gembira.
Saya harap awak jumpa orang yang istimewa dan mulakan keluarga awak sendiri dengan ramai anak yang comel.
Oppa, Selamat Hari Lahir.
Tanpa awak, saya mungkin dah jadi sangat keseorangan.
Saya bersyukur kepada mak sebab lahirkan awak ke dunia ini.
Saya tahu betapa abang inginkan saya untuk kembali,
tapi saya tak ada keberanian untuk kembali.
Saya minta maaf.
Mak dah penuhkan peti ais,
jadi tak ada sebab untuk kamu tak makan.
Baik.
Yi Gyeong, abang dah dapat bunga yang kamu hantar.
Terima kasih sebab ingati abang pada hari lahir abang.
Mak tahu tak abang hantar mesej kepada saya setiap hari?
Kamu tahu yang kamu tak sepatutnya jawab panggilan daripada telefon itu, kan?
Jangan risau.
Saya tak nak orang jejak saya dan cari saya.
Ini telefon untuk kegunaan mak dan saya.
Apa yang awak buat?
Saya perlukan salinan kontrak kerjasama.
Oh. Teruskanlah.
Lebih baik dua hari lepas kan?
Ya, awak ada nampak ke?
Yang rambut pendek di sebelah kiri ialah Lee Yeong, dan yang rambut panjang di sebelah kanan ialah Hyeon Jeong.
Lee Yeong dan Hyeon Jeong.
Maaf. Saya terlambat, kan?
Jang Yi Gyeong, saya hampir terlupa macam mana rupa awak.
Dah berapa lama tak jumpa?
Kalau awak tak datang hari ini,
kami akan pecah masuk rumah awak.
Maaf. Sejak akhir-akhir ini saya agak sibuk.
Tapi, Yi Gyeong, rupa awak nampak tak elok.
Muka awak nampak lebih kurus.
Sebagai ganti saya terlewat, saya akan belanja awak makan.
Bukankah tunang awak yang sepatutnya belanja kami?
Bukankah pengantin lelaki sepatutnya belanja kawan-kawan pengan perempuan sekurang-kurangnya sekali?
Tak elok kalau kami berjumpa dia untuk kali pertama semasa majlis perkahwinan, kan?
Betul. Itu tak berapa elok.
Cepat telefon dia.
Baik.
Hai, saya ini. Awak masih bekerja ke?
Saya sedang duduk-duduk dengan kawan saya di kafe bertentangan pejabat awak.
Saya nak tahu kalau awak boleh makan malam dengan kami?
Ah, awak sibuk?
Sudah tentu, saya tahu awak sibuk.
Ya, baik.
Apa nak buat? Dia cakap dia tak boleh datang.
Dia bukannya orang yang awak boleh panggil begitu saja untuk dia datang.
Walaupun atuk dia sendiri telefon, dia mungkin tak akan datang.
Kita nak makan apa malam ini?
Makanlah lagi. Awak suka salad ikan salmon.
Terima kasih.
Di hadapan semua perempuan bujang, bukankah awak nampak terlalu gembira?
Kalau awak cemburu, awak patut cepat-cepat cari pasangan.
Macam mana kalau orang lain ambil dia?
Macam mana kalau saya dah jumpa pasangan saya tapi dia dirampas?
Apa patut saya buat?
Patutkah saya tunggu dia kembali?
Atau, elokkah kalau saya cari orang lain?
Menunggu seseorang yang tak akan datang adalah membazirkan masa.
Tak, saya akan tunggu.
Awak tak tahu bila perasaan seseorang akan berubah.
Apa yang mereka buat? Aku tahu mereka akan jadi begini.
Choe Gang Ju, di mana sikap integriti awak?
Dah lambat.
Patutkah kita pergi?
Kenapa? Kami membosankan awak?
Sudah tentu tidak.
Tapi awak dan Gang Ju kena bangun awal esok untuk bekerja.
Gang Ju, kita patut pergi sekarang.
Patutkah?
Jadi kita tamatkannya di sini.
Terima kasih untuk makan malam ini.
Awak patut tahu, bukan kasut awak yang ada di atas lantai.
Maruah awak, kan?
Sangat memalukan!
Beritahu saya.
Kalau ada masalah antara awak berdua, kami kena tahu.
Lee Ru Mi dan Choe Gang Ju macam ada sejarah lama.
Awak berdua dah tahu.
Lee Ru Mi cuba nak buatkan dia berubah hati dan nampaknya ia mungkin berlaku.
Walaupun saya pasti yang perkara begitu tak akan berlaku,
kita kena pastikan Ru Mi tak cuba goda Gang Ju.
Awak rasa kenapa kami sedang melalui semua kesakitan ini?
Awak faham maksud saya, kan?
Kami semua mengharapkan awak.
Ya, saya akan buat yang terbaik.
Oppa, awak nak keluar ke?
Sila bayar didalam.
Kenapa tiba-tiba nak makan pau?
Kenapa kita kena datang sampai ke sini?
Kedai dekat dengan rumah kita juga ada.
Saya cuma nak jalan ambil angin.
Pau!
Ajumma, nak pau.
Oppa, awak nak inti apa? Kacang merah? Sayur?
Oh, mana-mana pun boleh.
Satu inti kacang merah dan satu inti sayur.
Harganya 12 000 Won.
Oppa.
Bayar.
Sedapnya!
Oppa, cuba sikit.
Pelanggan, awak tertinggal ini!
Awak tersalah. Yang ini kami punya.
Peliknya. Rupa dia sama macam awak.
Awak cakap orang yang tertinggal ini sama mukanya macam dia?
Ya.
Oppa!
Cari Yi Gyeong sangat penting,
tapi awak juga penting buat saya! Faham?
Yi Hyeon?
Mulai sekarang, jangan pergi ke kedai itu atau jalan-jalan lagi, faham?
Sekarang, jangan telefon mak. Mak akan telefon kamu.
Baik. Kamu mesti berhati-hati.
Nampaknya mak awak dah tidur.
Awak berdua ke mana?
Kami cuma keluar berjalan-jalan.
Awak nak pau? Saya akan panaskan untuk awak.
Tak. Tak sangat.
Baik.
Adakah Choe Gang Ju dan Lee Ru Mi masih bersama?
Betul.
Disebabkan mereka sedang bersiap untuk acara besar JR,
mereka bersama sepanjang hari.
Semalam pun mereka bersama.
Apa? Hotel?
Penjelasannya adalah,
selepas bekerja sampai lewat malam, mereka terlalu penat untuk balik.
Jadi mereka pergi ke hotel untuk berehat dan kemudian kembali bekerja.
Pendeknya,
siapa tahu apa yang boleh berlaku dalam bilik hotel itu?
Nampak sangat mencurigakan, jadi sebab itu aku telefon kau.
Mereka ada di mana sekarang?
Mereka patut dah sampai bila-bila masa.
Du Rim! Di sana! Di sana, di sana!
Ke mana mereka berdua nak pergi? Ke hotel lagi ke?
Aku nak pergi!
Du Rim, hati-hati.
Jangan risau!
Ke mana mereka berdua ini nak pergi?
Tengoklah mereka. Mereka nak kelirukan aku.
Choe Gang Ju, kau fikir kau boleh larikan diri?
Mereka tak berjumpa di hotel, tapi di vila percutian?
Api? Tanpa api pun rasanya dah panas.
Tingkap pun akan berasap.
Ini tak beradab. Sangat tak beradab!
Berapa lama dia nak duduk di sana?
Sejuk!
Bila perempuan tak guna, Lee Ru Mi, itu nak datang ke sini?
Mungkinkah... mereka nampak aku?
Tak. Aku sangat berhati-hati.
Sejuknya!
Ke mana dia pergi? Bilik air ke?
Saya nampak benda bergerak di luar.
Saya takut kalau binatang liar, jadi saya akan tembaknya.
Awak ke?
Saya rasa kita kena bincang.
Apa?
Apa yang awak nak cari di sini?
Awak dah tahu jawapannya.
Katakanlah bayangan awak betul.
Awak fikir saya akan tertangkap? Lebih-lebih lagi kepada awak?
Jadi, awak dan Lee Ru Mi betul-betul akan begitu?
Sikap awak hari ini... Awak faham apa maksudnya?
Choe Gang Ju, orang yang dah bertunang, juga ada perempuan simpanan.
Perempuan simpanannya adalah pekerja di syarikatnya.
Mereka berdua datang ke vila ini untuk buat benda romantik.
Kenapa awak tak bocorkan benda ini kepada media?
Awak boleh cakap masalah sakit mental,
dan minta pampasan tinggi daripada Kumpulan Taeyang.
Saya tak tahu apa yang awak cakapkan.
Dah lambat. Saya patut balik.
Apa?
Bukankah ini yang awak inginkan?
Orang yang ikut saya sampai ke sini adalah awak.
Jangan! Tak!
Apa? Pukulan kepada lagi? Saya tak akan tertipu.
Jangan layan orang tanpa hormat!
Walaupun awak lebih tinggi daripada orang lain,
boleh ke awak layan mereka sesuka hati awak?
Saya tak pernah buat apa-apa kesalahan untuk menerima balasan ini daripada awak!
Saya tak pernah minta semua benda itu!
Awak tak ada bezanya!
Awak semua sama.
Saya pewaris Kumpulan Taeyang.
Awak bukannya nak jadi wanita milik Choe Gang Ju, tapi menantu Kumpulan Taeyang.
Betul kan?
Lebih baik awak balik.
Tak ada lampu jalan di jalan raya, jadi ianya sangat gelap.
Hati-hati memandu.
Aku rasa aku baru nampak seseorang.
Seoul...
Awak tak lapar ke?
Saya teringat yang kita tak makan malam lagi.
Awak tak tahu apa yang saya mungkin akan buat kepada awak.
Awak agak berani.
Apa?
Kupas.
Awak nak saya kupas bawang?
Tangan awak bukan saja untuk makan
tapi juga untuk buat makanan.
Vila?
Baik. Saya faham.
Kalau apa-apa berlaku, hubungi saya.
Saya akan terangkannya kepada Mak.
=Puan, kenapa awak telefon lambat sangat?=
Du Rim telefon saya beritahu yang dia ada dengan Choe Gang Ju di vila.
Vila? Kenapa mereka tiba-tiba ke sana?
Mesti ada sebab.
Begitu. Pergilah berehat.
Mak... Saya...
Apa? Kamu ada benda nak cakap?
Tak.
Kita akan jumpa Yi Gyeong tak lama lagi. Jangan risau sangat.
Tidur lena.
Baik.
Awak dah bekerja keras, Ajumeoni.
Jadi, saya akan pergi dulu.
Sekarang ini, biarkan ajumma jawab telefon.
Yi Hyeon sedang buat sesuatu.
Sekarang, apa yang awak tunggu... Buat bunyi dram!
Nah!
Apa? Cuma untuk buat nasi goreng, awak suruh saya buat semua kerja itu,
dan buat kecoh?
Jangan pandang rendah pada nasi goreng ini. Cubalah.
Awak akan inginkannya lagi.
Sedap, kan?
Kalau saya masih kena makan ini selepas kita berkahwin,
ianya akan jadi sangat menyeksakan.
Baik, jadi jangan makan.
Saya bukan makan sebab sedap,
tapi disebabkan awak berusaha untuk masaknya.
Apa yang awak nak makan?
Awak mesti ada benda yang awak suka makan.
Sotong mentah, gamat, obor-obor, sashimi...
adalah benda yang saya tak akan sentuh.
Ikan salmon, kaviar, udang galah...
kek organik bergula rendah.
Buah-buahan macam mangga. Dan kopi yang...
dibuat sendiri! Itu. Itulah yang saya suka.
Tapi, kenapa awak selalu pakai gelang itu?
Istimewa ke buat awak?
Ini? Seseorang berikannya kepada saya.
Sepatutnya batu bertuah saya.
Kalau saya pakai ini, ianya mungkin berikan saya tuah.
Udangnya rasa hanyir.
Ini. Selain daripada kupas bawang, awak tak buat benda lain.
Saya dah kupaskan bawang untuk awak.
Sekarang awak nak saya basu pinggan?
Saya bukan jenis lelaki yang awak boleh beri arahan.
Ya, ya.
Setiap orang dalam Korea ini tahu awak Choe Gang Ju.
Nah.
Kuat sikit sental supaya awak tak tertinggal kotor.
Baik.
Ini pun.
Awak sengaja, kan?
Cukup tak?
Jang Yi Gyeong!
Jangan! Jangan masuk!
Awak tak apa-apa ke?
Awak mungkin dah lukakan kepala atau belakang awak.
Bahaya kalau awak bergerak, jadi duduk saja di sana.
Saya akan telefon ambulans.
Ya. Tolong datang segera. Baik.
Apa yang awak buat?
Apa yang awak tengok?
Kalau kita ke hospital begini, siapa tahu video jenis apa yang akan keluar?
Video jenis X?
Tak mungkin. Pakai ini.
Lampu... Mula-mula tutup lampu.
Saya tak nampak.
Awak pegang kat mana?
Maaf.
Jangan sentuh!
Saya tak sentuh apa-apa. Di mana saya sentuh?
Pakai seluar ini. Mana kaki awak?
Tutup mata awak.
Saya tak nampak!
Tutup mata awak!
Nasib baik, tak ada masalah serius.
Dia terseliuh sedikit pada leher dan betis.
Dia patut tinggal semalam untuk rawatan.
Selepas itu, dia akan baik selepas beberapa hari berehat.
Terima kasih.
Awak nak ke mana?
Tandas...
Duduk sajalah.
Cuma untuk awak, saya kena buat semua ini.
Menyodok, kupas bawang, dan basuh pinggan.
Awak tidur lena tak?
Katilnya agak tak selesa, jadi awak mungkin tak tidur lena.
Tak. Saya tidur lena.
Awak nak saya cakap begitu?
Saya minta maaf. Semuanya salah saya.
Asalkan awak tahu.
Bersedia untuk balik.
Nuna!
Awak ke sini lagi?
Apa maksud awak lagi? Sakitlah.
Nuna, awak dah makan ke?
Saya sibuk sekarang. Saya tak ada masa nak bersembang.
Nuna, awak nampak ini?
Forum anti-peminat saya.
Katanya di sini yang saya menduakan kekasih.
Perempuan lagi seorang adalah orang yang saya berikan sepit kepala.
Ianya sangat teliti. Kelakar kan?
Awak rasa kelakar? Awak boleh ketawa?
Apa masalahnya? Orang cuma bermain-main.
Satu-satunya orang yang nampak awak pakaikan sepit rambut itu ialah Yi Gyeong.
Awak mungkin fikir tak ada masalah, tapi saya tak.
Kalau Yi Gyeong yang buat ini, saya tak akan maafkan dia.
Macam mana awak tahu Yi Gyeong yang buat?
Sebab itu saya akan cari tahu siapa yang lakukannya.
Apa yang awak nak buat sekarang?
Saya nak jejak alamat IP.
Ketua Bahagian Lee, ini Ru Mi.
Awak tak apa-apa? Teruk mana awak terluka?
Doktor kata ianya tak serius.
Tapi sebagai langkah berjaga-jaga, dia patut pakai pendakap leher untuk beberapa hari.
Awak boleh pergi.
Tolong jaga Yi Gyeong, Hyeongnim.
Oppa, mari kita masuk ke dalam.
Adik-beradik tiri dengan mak berlainan...
Kenapa awak pergi ke vila?
Saya ingat dia jumpa Ru Mi.
Puan kata dia mengharapkan saya, jadi saya ikut dia senyap-senyap.
Tapi rupanya tak.
Kenapa awak pandang saya begitu?
Di vila, sememangnya tak ada apa yang berlaku!
Awak terluka mesti ada sebabnya.
Kenapa awak kata tak ada apa-apa berlaku?
Apa?
Beritahu saya kalau awak perlukan apa-apa.
Awak bantu saya masa tangan saya terluka.
Saya tak apa-apa.
Cuma leher saya agak kaku. Tangan dan kaki saya tak ada masalah.
- Baik. Jadi berehatlah. - Ya.
Apa yang aku fikir?
Nah. Minum ini.
Ini diperbuat daripada 100 akar kayu ginseng.
Apa? Ini untuk tuan muda!
Saya cuma ambil semangkuk kecil, jadi tak nampak sangat. Jangan risau.
Lagipun, tuan muda memang dah bersemangat dan penuh dengan tenaga.
Kalau dia minum sikit pun tak ada masalah.
Nah. Minum sampai habis. Minum.
Sayang.
Setiap kali awak jadi begini, awak menakutkan saya.
Apa yang awak takutkan?
Selepas saya minum ini, awak tak akan biarkan saya tidur, kan?
Siapa yang awak makan awak? Siapa yang akan makan awak?
Cepatlah minum!
Baik, saya akan minum.
Awak minum dengan baik. Habiskannya.
T-tuan muda.
Tuan muda, awak dah balik.
Tuan muda, nampaknya awak macam dalam perasaan yang baik.
Apa yang awak fikir?
Dia dah nak berkahwin dengan pengantin yang cantik.
Sekaranglah masa yang paling bahagia.
Tak kira betapa susahnya awak cuba, ada benda yang awak tak boleh sembunyi.
Bersin, lubang pada stokin,
dan jatuh cinta.
Awak tak tahu ke?
Cinta? Siapa cintakan siapa?
Tuan muda, memanglah.
Siapa yang akan berkahwin selain awak?
Bukan begitu.
Tengok, dia dah tahu semua itu.
Sayang, tuan muda tak apa-apa, kan?
Apa maksud awak?
Pengerusi, dia...
Selepas kejadian itu berlaku kepada pengantinnya, dia sedih untuk masa yang lama.
Tuan muda kita dan puan muda sangat sesuai bersama.
Macam mana kalau sesuatu berlaku...
Jangan merepek.
Baik. Habiskan yang ini.
- Tak mengapa. Tak mengapa. - Apa maksud awak?
Lupakannya.
Habiskan semuanya.
Yi Gyeong dah lama tak datang.
Ayah.
Kenapa? Ayah nak main alkkagi lagi?
Alkkagi?
Saya dapat tahu yang alkkagi lebih seronok daripada baduk.
Dan, yang lebih menyeronokkan adalah Yi Gyeong, macam mana dia...
Dia memang begitu kadang-kadang, kan?
Di luar agak sejuk. Ayah patut masuk.
Gang Ju.
Ya.
Tak ada apa-apa.
Kamu masuk dulu. Ayah akan masuk sekejap lagi.
Baik.
Walaupun selepas 30 tahun,
awak masih ingat dia melalui mimpi ngeri?
Berapa lama baru awak akan lupa?
Saya selalu fikir awak yang lakukannya.
Lagipun, untuk melihatnya sebagai kemalangan biasa,
terlalu banyak sangsi dan persoalan.
Kalau saya cakap yang saya tak pernah suspek awak sepanjang masa ini,
itu sememangnya tak betul.
Selepas kedudukan sebagai menantu Keluarga Taeyang dilepaskan daripada saya,
saya akan buat benda itu sebab cemburu, kan?
Saya rasa awak memang ada fikir begitu.
Lagipun, saya cuma dapat kedudukan ini selepas awak hilang kekasih pertama awak.
Tapi, ianya cuma kemalangan.
Sesuatu yang boleh berlaku kepada sesiapa saja.
Ianya tak ada kena mengena dengan awak atau lagenda keluarga.
Itulah yang awak nak percaya,
tak kira sama ada ianya benar atau tidak.
Awak tak dengar ke apa saya cakap?
Ianya cuma kemalangan.
Kita kena selesaikan perkahwinan ini.
Dengan cara itu, Gang Ju boleh menetap secepat mungkin.
Sudah tentu. Kita kena buat begitu.
Untuk Gang Ju kita.
Awak baru balik?
Awak dah tak pakai pendakap leher. Awak dah rasa lebih baik sekarang?
Sudah tentu. Saya tak berhenti gunanya.
Awak belum makan lagi, kan?
Saya akan buatkan makan malam. Awak boleh mandi.
Baik.
Ya, Gang Ju.
Pengerusi Kaneko nak makan malam dengan kita. Awak lapang tak?
Pengerusi Kaneko?
Saya tak bercakap bahasa Jepun, jadi tak boleh.
Apa patut saya buat?
Sakit saya masa di vila hari itu belum baik,
jadi saya nak duduk di rumah hari ini dan berehat.
Minta maaf bagi pihak saya kepada Pengerusi.
Baik.
Hai, Jin Ju.
Ular! Ular! Ular!
Minum, minum, minum!
Soju memang minuman terbaik.
Aku dah penat minum wain merah yang lemah itu sepanjang masa.
Tapi sekurang-kurangnya, Du Rim, kau boleh minum wain mahal.
Kau makan makanan sedap.
Hei. Itu semuanya mahal saja.
Aku lebih sukakan wain raspberi nenek aku.
Bila baru aku dapat makan di tempat begitu?
Tak lama dulu, aku pergi ke kedai Perancis yang buka di pasaraya kita.
Ianya sangat mahal,
aku pergi lepas aku tengok menu.
Tapi perempuan di meja sebelah,
mereka pesan makanan yang besar dan kau tahu apa mereka cakap?
"Harga untuk makanan di sini boleh tahan."
Yang paling murah lebih kurang 300 000 Won.
Itu sewa bulan bilik aku!
Sewa untuk satu bulan.
Bagi mereka, itu cuma harga makanan.
Orang tak memerlukan semua itu untuk hidup.
Semasa orang lain sedang makan stik, kami semua makan daging panggang!
Kami akan makan!
Semasa orang itu makan pasta, kami akan makan ramen!
Kami akan makan!
Semasa mereka semua minum wain, kami akan minum soju!
Kami akan minum!
Jadi sama saja, kan?
Memandangkan itu masalahnya, sekali minum!
Sekali minum!
Bagusnya.
Tapi, adakah semua lelaki sukakan wanita seksi?
Kenapa? Choe Gang Ju kata dia sukakan wanita seksi?
Dia mengejek aku sebab ada badan budak sekolah.
Sebenarnya Du Rim, bila tiba untuk tarikan feminin,
satu dunia tahu, semua orang di Namhae tahu, kau tak ada.
Kau tak ada ke bra yang seksi?
Sekurang-kurangnya kau boleh buat sebanyak itu.
Ianya tak akan membunuh kau.
Apa patut aku buat? Ianya tak selesa.
Tengok sini, kau ini memang tak boleh diharap.
Kau... perlukan aku untuk ajar. Ikut aku.
Kau nak ke mana?
Hei, apa ini? Aku nampak macam goblin!
Kenapa? Kau nampak seksi.
Baik. Buat apa yang aku buat.
Hei, berhenti! Itu sangat menakutkan.
Hei, lelaki suka benda begitu.
Choe Gang Ju lelaki, kan?
Baik. Cuba. Cuba.
Lupakannya! Berhenti, berhenti.
Aku boleh buat, tengok.
Berhenti. Berhenti.
Kau kena dilahirkan dengannya macam aku.
Jangan!
Sesiapa ada di dalam.
Siapa di sana?
Siapa itu?
Teman lelaki awak.
Jin Ju, ada orang datang ke?
Jin Ju, siapa orang-orang ini?
Du Rim...
Awak siapa main terjah masuk rumah orang?
Kalau kami beritahu awak siapa kami, awak akan bayar duit yang awak hutang?
Kalau awak tak ada duit untuk bayar hutang, awak boleh guna badan awak.
Ikut kami.
Awak fikir awak sedang buat apa?
Apa ini? Jaga tepi kain awak sendiri!
Lawanlah!
Si tak guna bodoh, awak tak tahu awak sedang cari pasal dengan siapa!
Tunggu! Tunggu!
Cepat berambus dari sini!
Jangan datang lagi!
Hebat!
Oh Jin Ju.
Ketua kumpulan!
Apa yang berlaku di sini?
Apa? Oh itu...
Jin Ju, nampak macam awak ada tetamu.
Saya pergi dulu.
Sekejap.
Apa?
Kasut awak.
Kasut saya!
Ketua kumpulan, kenapa awak datang sini?
Itu...
Orang ini, memanglah. Maafkan saya!
Yi Gyeong?
Dia tak ada di rumah sekarang.
Dia keluar sekejap, tapi dia akan balik sekejap lagi.
Tapi kenapa awak cari Yi Gyeong? Awak perlukan sesuatu?
Kenapa tiba-tiba dia datang sini?
Ya, Oppa.
Saya ada di luar.
Saya memang nak masuk, tapi ada sedikit masalah.
Baik, saya akan ke sana.
Berapa lama lagi dia nak berdiri di sana?
Aku rasa hari ini hari pertama aku buat pengambaran filem aksi.
Maafkan saya!
Hei, Jang Yi Gyeong!
Gang Ju!
Awak dah buat benda lain, jadi sekarang awak nak panjat dinding?
Turun sini sekarang!
Awak nak terus di atas sana sepanjang malam ke?
Baik.
Bukan di sebelah sana! Turun bawah sini!
Baik! Awak tak perlu menjerit.
Awak fikir saya tak perlu menjerit kepada awak sekarang?
Apa yang awak buat di tengah-tengah malam ini?
Awak berat, awak tahu!
Awak tak apa-apa?
Saya ada masalah!
Saya terluka. Saya berdarah. Ianya menyakitkan!
Keledek saya!
Apa yang berlaku dengan awak?
Benda gila apa yang ada dalam kepala awak?
Saya tak boleh bayangkan apa yang awak fikir,
jadi saya nak tengok macam mana kepala awak bercantum.
Awak mesti terkejut bila tengok saya begini, kan?
Kalau saya mati terkejut, memang disebabkan awak.
Beritahu saya.
Selepas awak cakap awak tak sihat dan menolak jemputan makan malam saya,
awak berpakaian begini dan keluar buat benda bukan-bukan sampai tadi?
Saya tak keluar makan dengan awak malam ini. Saya betul-betul minta maaf.
Awak tak pergi ke kelab berpakaian seperti itu, kan?
Kalau ada video pelik lain yang keluar dalam internet...
Tak! Pergi ke kelab apa?
Sebenarnya, saya bermain 'cosplay' dengan kawan saya.
Cosplay, awak tahu...
Apa awak rasa? Saya seksi, kan?
Hentikannya. Awak mungkin akan berikan saya mimpi ngeri.
Jadi lupakan saja.
Awak yang cakap awak suka perempuan seksi...
Bila masa?
Awak cakap yang saya ada badan budak sekolah dan lain-lain...
Jadi... awak fikir awak ada alatan yang betul untuk ini?
Awak fikir mana-mana anjing liar boleh nampak seksi?
Oh, baik, baik!
Saya mesti dah hilang akal buat sementara.
Awak tak perlu beritahu saya setiap masa.
Saya sangat tahu yang saya memang tak menarik buat awak!
Tapi, apa itu?
Awak cakap awak suka kek organik dan mangga.
Jadi saya bawakan kek mangga.
Wah! Saya rasa mesti sedap!
Awak ingat apa yang saya cakap dan belikan untuk saya?
Selepas makan malam, saya memandu di kawasan perumahan ini...
Dan... Bukannya saya berusaha untuk ingat...
Ianya cuma otak saya bekerja dengan baik sampai saya tak lupa apa yang saya dengar.
Sedapnya! Kek ini mencair dalam mulut awak!
Gang Ju, cuba sikit.
Saya tak suka kek.
Sedap.
Jadi Gang Ju, awak boleh makan ini.
Awak nak saya makan benda ini?
Benda itu dah jatuh atas tanah!
Saya dah bersihkannya.
Cepat.
Keledek patut dimakan semasa ianya masih panas dan lembut.
Nah.
Sedap, kan?
Boleh tahan.
Cara terbaik makan keledek adalah dengan kimchi diatasnya.
Nenek saya pernah...
Maksud saya masa saya kecil, nenek saya berikannya kepada saya.
Gang Ju, awak mungkin tak pernah makannya, kan?
Awak patut cuba bila-bila. Awak memang tak akan menyesal.
Jangan cakap dengan saya yang awak akan makan ini semua sekarang?
Mestilah.
Awak belikan ini untuk saya, jadi mestilah saya kena habiskannya.
Perempuan lain cuba untuk tak makan banyak depan teman lelaki mereka.
Tapi perempuan jenis apa awak...
Gang Ju, ini sebab saya tak tengok awak sebagai lelaki. Faham?
Apa?
Awak berdarah! Apa nak buat?
Jadi apa.
Berhenti dan biar saya tengok.
Oh, apa nak buat? Mesti sakit.
Lupakannya. Lap krim pada mulut awak.
-=Sedutan Episod Seterusnya=-
Kau tahu apa yang kau dah buat terhadap orang yang percayakan kau?
Kau tahu tak akibat sikap tak bertanggungjawab kau?
Berapa lama saya kena bersihkan masalah awak? Berapa lama?
Gang Ju.
Dia akan percepatkan majlis perkahwinan.
Pengantin pertama tak dikira.
Konsert mengejut apa? Ceritakan kepada saya.
Apa ini?
-=Episod 4=-
-=Mesej Baru=-
-=Sabun wangi. Berus gigi & Ubat gigi. Pelembap rambut / Gel mandi Air 1L, Susu 2L, Chopsticks. =-
-=Mak=-
-=Seoul Yongsan-gu=-